Rakoniewice

Rakoniewice to małe urokliwe miasteczko położone w województwie wielkopolskim, na drodze krajowej 32 prowadzącej ze Stęszewa, przez Wolsztyn do Zielonej Góry. Liczy około 3400 mieszkańców.


Fontanna w Rynku w RakoniewicachPierwsze wzmianki o miasteczku pochodzą z roku 1252, choć jego historia sięga najdawniejszych czasów. Już we wczesnym średniowieczu istniała w tym miejscu jakaś osada. We wspomnianym wcześniej roku 1252 książę Wielkopolski Bolesław Pobożny nadał wieś Komesowi Raczonowi za jego zasługi w zdobyciu Zbąszynia i Drezdenka. Prawa miejskie miejscowość posiada od roku 1662, kiedy to król Jan Kazimierz nadał przywilej założenia miasta Polski Freystadt ówczesnemu właścicielowi wsi, kasztelanowi poznańskiemu i staroście wolsztyńskiemu Krzysztofowi Grzymułtowskiemu. Król Jan Kazimierz nadał też miastu herb, którym jest biały pień przebity mieczem na niebieskim tle. Miasto stało się ośrodkiem rzemieślniczo – handlowym. W końcu XVIII wieku miasto posiadało 160 domów, w których zamieszkiwało 1175 osób. Znajdowały się tu 22 wiatraki.  W latach 1832 – 1849 tutejsi mieszkańcy trudnili się hodowlą i handlem pijawkami. Sprowadzano je z Rosji po czym wysyłano do Francji i Anglii.


Z Rakoniewicami związane są losy kilku wybitnych osób. To w Rakoniewicach można było spotkać Michała Drzymałę, który swoim wozem rozwoził piasek do zagród tutejszych mieszkańców. Tutaj też w latach 1869 – 1872 odbywał swą pierwszą praktykę lekarską późniejszy zdobywca nagrody Nobla Robert Koch, który odkrył prądki gruźlicy. Miasteczko było też świadkiem walk powstańców wielkopolskich, którzy przeciwstawili się pruskiemu zaborcy.


Dom podcieniowy w RakoniewicachW Rakoniewicach znajduje się kilka wartych obejrzenia zabytków. W Rynku można zobaczyć domy podcieniowe, które wyróżniają to miasteczko od większości miejscowości wielkopolski. Budowano je ze względu na ich przydatność w zabudowie handlowo – rzemieślniczej oraz z uwagi na ich reprezentacyjny wygląd. Domy ustawione były szczytami do ulicy. Ich charakterystycznym elementem były wysunięte piętra, które wsparte są na zdobionych podcieniach. Domy miały około 17 metrów długości i 6 – 7 metrów szerokości. Składały się najczęściej z dwóch izb na parterze, które przedzielone były ciemną kuchnią oraz jednego lub dwóch pokoi na poddaszu. Tuż przy rynku znajduje się szachulcowy kościół poewangelicki z roku 1662. Zbudowany został dla kolonistów niemieckich, którzy osiedlili się w Rakoniewicach (Polski Freystadt) i okolicy. Szachulcowa konstrukcja kościoła wzniesiona została z gliny i drewna pochodzącego
z okolicznych lasów. Pośpiech przy budowie oraz nietrwałe materiały wykorzystane do jego budowy spowodowały, że pierwszy remont musiał być przeprowadzony już w dwadzieścia lat po jego wybudowaniu. Wokół kościoła znajdował się cmentarz ewangelicki. Kilka kroków od Rynku znajduje się wzniesiony w latach 1797 – 1805 Kościół szachulcowy w Rakoniewicachkościół katolicki pod wezwaniem św. Marcina i św. Stanisława biskupa. Fundatorką kościoła była Ewa Zakrzewska, wdowa po dziedzicu Rakoniewic. Początkowo patronem kościoła był tylko św. Marcin. Później wezwanie rozszerzono o drugiego patrona, św. Stanisława. Na przełomie lat 1914/1915 kościół przebudowano i powiększono. Prace prowadzono pod kierunkiem architekta wielkopolskiego Rogera Sławskiego przy współudziale Stanisława Wojciechowskiego, który był budowniczym z Rakoniewic. Dobudowano prezbiterium, dwie zakrystie oraz transept z dwoma ołtarzami. Będąc w miasteczku warto zwiedzić także Wielkopolskie Muzeum Pożarnictwa, które znajduje się w dawnym zborze ewangelickim z 1773 roku, pałac w stylu neorenesansowym z pierwszej połowy XIX wieku wraz z rozciągającym się przed pałacem parkiem krajobrazowym.

Wróć

Regulamin  |  Kontakt  |  Cennik  |  Linki  |  Webmastering

valid-xhtml